دانشمندان پس از تحقیق روی ذرات دست ‌نخورده یک ستاره دنباله‌دار که فضاپیمای استارداست با خود به همراه آورده است، اعلام کردند ستاره‌های دنباله‌دار فقط از غبار بین ستاره‌ای و یخ تشکیل نشده‌اند بلکه در عوض ممکن است حاوی موادی باشند که در حین زایش پرتلاطم منظومه شمسی،‌ وارد آن شده باشد.

روزنامه نیویورک تایمز در شماره روز جمعه خود نوشت شواهد موجود نشان می‌دهد ستاره‌های دنباله‌دار در نقاط دوردست منظومه شمسی و در تنهایی تشکیل نشدند.

پژوهشگران می‌گویند بخشی از مواد داغی که سیارات پیرامون خورشید را تشکیل داده.‌ ظاهراً به نقاط دوردست پرتاب و جزو مواد تشکیل دهنده ستاره‌های دنباله‌دار شده‌اند.

دکتر براون‌لی استاد دانشگاه واشنگتن گفت:«بسیاری تصور می‌کردند ستاره‌های دنباله‌دار در تنهایی کامل و جدا از بقیه منظومه شمسی تشکیل شده بودند. ما نشان دادیم این تصور درست نیست. وقتی که منظومه شمسی 6/4 میلیارد سال پیش شکل گرفت،‌ مواد از درونی ترین بخش به بیرونی‌ترین بخش منتقل شد.»

استارداست را ناسا در سال 1999 به فضا پرتاب کرد و این فضاپیما در ژانویه 2004 با ستاره دنباله‌دار وایلد 2 فراتر از مدار مریخ مواجه شد. فضانوردان توانستند تا فاصله 240 کیلومتری آن نزدیک شوند و ذرات متصاعد شده از آن را جمع کنند.

پس از سفری که در‌ آن 63/4 میلیارد کیلومتر طی شد،‌ استارداست دی ماه سال گذشته به زمین بازگشت و هزاران ذره کوچک از وایلد 2 را همراه آورد.

بیش از 180 دانشمند از سراسر جهان روی مواد تشکیل دهنده این ستاره دنباله‌دار تحقیق کردند.

اسکات سندفورد از دانشمندان ناسا گفت:«در غبار این ستاره دنباله‌دار انواع ذراتی پیدا می‌شود که در مکان‌های مختلف و احتمالاً در زمان‌های مختلف و در شرایط مختلف شکل گرفته است.»

دکتر براون‌لی برآورد می‌کند که حدود 10 درصد مواد ستاره دنباله‌دار از درون منظومه شمسی آمده باشد.

وی گفت:«این امر شگفت‌آور است چون تصور همگانی این بود که ستاره‌های دنباله‌دار از غبار و یخ بین ستاره‌ای تشکیل شده است.»

کد خبر 11105

برچسب‌ها

پر بیننده‌ترین اخبار فضا

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز